سخنان بی نظیر مشاهیر گیاهخوار

 

سخنان بزرگان و مشاهیر در باره حقوق حیوانات و گیاه‌خواری

در طول تاریخ بسیاری از اندیشمندان و مشاهیری که از طرفداران حقوق حیوانات بودند، در این راستا نظریات قابل تأملی داشته­اند. مشاهیری چون بودا، افلاطون، فیثاغورث، گاندی و ...

در این رابطه با گفته­های تعدادی از آنها آشنا می­شویم:

بودا 

فیثاغورث (Pythagoras)، فیلسوف و ریاضیدان یونانی 

  • «آنچه انسان با حیوانات انجام می‌دهد، به انسان باز می‌گردد. کسی که با چاقو گلوی گاوی را می‌برد و نسبت به فریاد ترس بی‌تفاوت می‌ماند، کسی که با سنگدلی گوسفندی را ذبح می‌کند و پرنده‌ا‌ی را که خود به او غذا داده است، نوش جان می‌کند، چنین کسی چقدر از جنایت دور است؟»
  • «زمین، سفره‌ا‌ی سخاوتمندانه از غذاهای عاری از گناه پیش روی ما پهن کرده است و ضیافت‌هایی برای ما برپا داشته است که به هیچ خون‌ریزی و قصابی آلوده نیستند. تنها چهارپایان، گرسنگی خود را با گوشت فرو می‌نشانند و آن هم نه همۀ آنان، چرا که اسب‌ها، گاوها و بزها از علف تغذیه می‌کنند. تا زمانی که مردم حیوانات را بکشند، همدیگر را خواهند کشت. در حقیقت، کسی که بذر قتل و رنج را می‌پاشد، نمی‌تواند از لذّت و عشق بهره‌ا‌ی برد.»
  • «تا زمانی که انسان یک نابود کنندۀ ظالم برای موجودات پایین‌تر است، هرگز سلامت و صلح را تجربه نخواهد کرد چون تا زمانی که انسان‌ها حیوانات را می‌کشند، همدیگر را خواهند کشت.»

ماهاتما گاندی (Mahatma Gandhi

توماس ادیسون (Thomas Edison)

لئوناردو داوینچی (Leonardo da Vinci

  • «من از ابتدای دوران کودکی از خوردن گوشت امتناع کردم. روزی فرا خواهد رسید که مردم به قتل یک حیوان همان گونه نگاه خواهند کرد که امروز به قتل یک انسان. زمانی فرا خواهد رسید که ما خوردن حیوانات را با همان دید قضاوت خواهیم کرد که امروز خوردن هم‌نوع خود، آدم‌خواری را.»
  • «اگر بشر آزادی می‌خواهد، چرا پرنده‌ها و حیوانات را در قفس زندانی می‌کند؟ به راستی که بشر پادشاه حیوانات است، چرا که بی رحمی او سرآمد همۀ آنهاست. ما از مرگ دیگران زندگی می‌کنیم، ما گورستان‌های متحرک هستیم.»

آلبرت اینشتین (Albert Einstein

  • «غذاهای گیاهی تأثیر بسزایی بر خلق ما می‌گذارند. اگر تمام دنیا به گیاه‌خواری رو آورد، سرنوشت نوع بشر می‌تواند تغییر کند.»
  • «انسان قسمتی از یک تمامیت است که ما آن را جهان می‌نامیم، قسمتی محدود به زمان و فضا. او خود را، افکار و احساسات خود را، جدا از بقیه می‌داند، نوعی توّهم بصری از دانش خود. این توّهم، نوعی زندان برای ماست که ما را به امیال شخصی و توجه به نزدیک‌ترین افراد به ما محدود می‌کند. وظیفۀ ما باید این باشد که با گسترش دایرۀ محبت خود به تمام موجودات زنده و کل طبیعت، با همۀ زیباییش، خود را از این زندان رها کنیم. هیچ کس نمی‌تواند به طور کامل به این هدف دست یابد ولی کوشش در این راه، به خودی خود، قسمتی از نجات و اساس امنیت درونی است.»
  • «اگر کسی آرزو دارد به پرهیزکاری برسد، اولین ریاضت او باید خودداری از آزار حیوانات باشد.»

آلبرت شوایتزر (Albert Schweitzer